Margt er þeim að meini
eftir Davíð Stefánsson (1895-1964)
Fengið af heimasíðunni: Álfar og huldufólk

Fyrir löngu, löngu bjó ljúflingsmey í steini, hjúfraði og hörpu sló svo hljómurinn barst út að sjó til eyrna ungum sveini; eitthvert töfraafl hann dró yfir skriður, holt og mó að Ljúflingasteini. En þó varð hörpuhljómurinn að heitu, sáru veini; - Opna steininn ei ég má aldrei færð þú mig að sjá en hug minn áttu og hjartans þrá heillavinurinn eini. Margur er þeim að meini, sem búa í steini. Sveinninn hlýddi hljóður á og hugsaði margt í leyni. Í steininum heyrði hann hjarta slá og utan um hann örmum brá, kyssti hann og kreisti hold frá beini. Margt er þeim að meini sem eiga það, sem þeir elska mest, inni í steini.