• fornsednorge

Huldubörnin í Beingarði

Oppdatert: 27. juni 2018

fra Sigurður Ingjaldsson sin biografi.


Þegar ég var búinn að læra að ganga, var mér komið fyrir hjá hjónum, sem hétu Hannes og Snjólaug og bjuggu í Beingarði í Hegranesi. Landslagi er svo háttað í Hegranesi, að þar eru einlægar klappir og klettaborgir og mýrarsund á milli, og var mál manna, að það væri huldufólk í þessum borgum.

Það var ein klettaborg í túninu í Beingarði. Hún var svo einkennileg, að það var eins og húsdyr inn í klettinn á einum stað, þar sem að bænum sneri.

Það þótti skrýtið, að þegar ég fór að kynnast og hlaupa til og frá, þá fór ég að staðnæmast hjá klettadyrunum og fór ekki þaðan, nema ég væri sóttur, og þá sagði ég: "Því má ég ekki vera hérna hjá börnunum, sem eru svo góð við mig og eiga svo mikið af fallegum gullum, en ég á svo lítil og ljót gull." Enginn sá neitt þarna nema fóstra mín, því hún var skyggn. Hún sá pilt og stúlku hjá mér. Hún sótti mig oft þangað, en ég fór aftur, þegar ég gat. Ég man vel eftir þessu. Gullin eða leikföngin þeirra voru fáséð, en ég get ekki lýst þeim. Það var piltur og stúlka, þetta, og þau voru ósköp góð við mig, en töluðu heldur lítið.


Einu sinni sögðu þau við mig: "Viltu ekki koma inn og sjá bæinn okkar, því mamma er ekki heima?" Ég sagðist vilja það. Þá luku þau upp hurð þarna og fóru inn. Mér þótti þar fallegt. Var baðstofa öll þiljuð og allt svo hreint og hvítt, bæði þil og gólf. Það voru tvö rúm, að mig minnir, í öðrum endanum, uppbúin, og borð og skápur í hinum með leirtaui í, allt mikið fallegra en ég hafði vanizt, því það var ekkert þiljað hjá mér í baðstofunni og moldargólf. Ekkert gerðu þau mér gott. Svo fóru þau út og létu aftur hurðina.


Ég sagði fóstru minni frá þessu, en hún sagði, að ég skyldi ekkert tala um það, og gerði ég það ekki. Svona leið tíminn í Beingarði. Ég var í klettadyrunum, þegar ég gat, og alltaf hélt ég áfram að fara þangað, hvað sem hver sagði.

Siste innlegg

Se alle

Trollslaget.

Islandsk folkevise med mytologisk innhold. Tryllist tröll í helli hvellum hljóða kvæða grimm mjög dimmum, rymja, glymja, þrymja, þruma þrungið löngum grjót með róti, orða birgðum jötuns játum,

Ólafur Liljurós

Ólafur reið með björgum fram, villir hann, stillir hann, hitti fyrir sér álfa rann, þar rauður loginn brann, blíðan lagði byrinn undan björgunum fram. Þar kom út ein álfamær, villir hann, stillir

Merkidagavísur

Íslenskar þjóð-sögur og sagnir, hefti VII. Safnað og skráð hefur Sigfús Sigfússon. Víkingsútgáfan, Reykjavík 1945. Margar vísur hafa verið til um merkidaga, þar á meðal þessar: Ef blika' er í heiði og

© 2018 FORN SED NORGE

  • Facebook - White Circle