Tryllist tröll í helli hvellum
hljóða kvæða grimm mjög dimmum,
rymja, glymja, þrymja, þruma
þrungið löngum grjót með róti,
orða birgðum jötuns játum,
jörð óstirða hötum gátum,
Óðins átu
ei vér gátum
sverðs að sátrum,
þótt þrúði flæða
þjóttu æða
þéttra glæða
þar í té látum,
mikið kátum svanna
snjáfanna,
fégranna;
fagra nanna
situr undir mátum
kviðranna
kóngsmanna
klifin banna
hrein eljanna
elds í geðs gátum.
Búinn sprengur
berst ei lengur,
dýrstur drengur,
snúinn strengur,
svo gengur
silkispengur,
með fögrum geðs gátum
|
